Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

Παραμονή Πρωτοχρονιάς

Το πιο χαζό πράγμα με τις παραμονές πρωτοχρονιάς, είναι οι απολογισμοί. Νομίζεις ότι μπορείς να τους κάνεις, μόνος ή με φίλους, αλλά νομίζω τελικά πως αυτοί οι απολογισμοί είναι τόσο σικέ, όσο οι δίαιτες που ξεκινάς κάθε Δευτέρα, οι στόχοι που βάζεις από Σεπτέμβρη και όλα αυτά τα ψυχαναγκαστικά τρικ που διάφοροι ηλίθιοι επινόησαν για να βυθίζεσαι στην ενοχή όταν δεν κάνεις τίποτα από αυτά που υποσχέθηκες.
Το ζητούμενο πάντα είναι η αγάπη. Να μας αγαπούν, όχι να αγαπάμε, εννοείται...Κάθε παραμονή πρωτοχρονιάς, εδώ και αρκετά χρόνια, συνήθως την περνάω μόνη μου. Κατέληξα λοιπόν, πως οι απολογισμοί, οι στόχοι και τα όνειρα, δεν με βοήθησαν στο ζητούμενο. Αυτό που έχω να προτείνω σε όλους όσους κάνουν παρόμοιες σκέψεις, είναι πως τέτοια βράδια, η μόνη σκέψη και το μόνο ξεκαθάρισμα είναι ένα: πετάς έξω από την πόρτα αυτούς που σε "έκλεψαν". Οι καλοί φίλοι δεν σε κλέβουν, οι καλοί γκόμενοι το ίδιο, η οικογένεια ποτέ, τώρα αν είσαι τυχερός και έχεις και τα τρία, μη φοβάσαι τίποτα, προχώρα και το 2012 θα πάνε όλα καλά.

Τα μέρη που αγάπησες, τα παιδικά σου όνειρα, οι παππούδες σου, το σπίτι που μεγάλωσες, δεν σε έκλεψαν ποτέ. Κοινώς δεν σε πούλησαν. Βάλτα κάτω, μια ζυγαριά είναι, απλή. Κάνε τους υπολογισμούς και μπες με το δεξί στην νέα χρονιά. Καλή τύχη.

Δες και αυτό...

Βιομηχανικό παιδί...

Βιομηχανικό παιδί...
Νομίζω είμαι βιομηχανικό παιδί εγκλωβισμένο σε κήπους με ξεριζωμένους λωτούς, αγριολεμονιές και τριαντάφυλλα που αρνούνται να μεγαλώσουν. Υπάρχουν τέτοια, τριαντάφυλλα νάνοι.

Nueva Cosmo

Nueva Cosmo
Δεν είχες αλλάξει. Είχες απλά πάει σε άλλο τόπο. Σαν να αγνοούσες γύρω σου το ρουν της πόλης, τη φασαρία, εσύ ο πάντα άνθρωπος της εξοχής, που δεν την άντεχες καν, ούτε για μια ζωή, ούτε για μια στιγμή. Και κάπνιζες

Για τον Φ.Κάφκα (1883-1924)

Για τον Φ.Κάφκα (1883-1924)
Υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην κανονικότητα και το παράλογο του κόσμου, πολύ λεπτή και άκρως επικίνδυνη, να την δεις, να την κατανοήσεις και τελικά να την περάσεις χωρίς να σε καταπιεί στο χάος της.

Μικρή ιστορία Κυριακής

Μικρή ιστορία Κυριακής
Τα πιο ωραία μπαρ του κόσμου, είναι αυτά που δεν πήγα ακόμη. Δεν ξέρω πόση νεότητα πρέπει να ξοδευτεί ακόμη σε ωραίες, ξύλινες, στοργικές μπάρες, με λευκά ποτά και μαύρες μπύρες από την Ιρλανδία,

Βγες μ΄ένα κορίτσι που δεν διαβάζει...

Βγες μ΄ένα κορίτσι που δεν διαβάζει...
Βγες ραντεβού με ένα κορίτσι που δεν διαβάζει. Ανακάλυψε την στη μελαγχολική ζοφερότητα ενός μπαρ του συρμού, ή στο καπνισμένο, ιδρωμένο και αλκοολούχο χώρο ενός club

"Μην προσπαθείς"

"Μην προσπαθείς"
Ο Τσαρλς Μπουκόφσκι, πέθανε στις 9 Μαρτίου του 1994 από Λευχαιμία στην Αμερική, μια χώρα που ποτέ δεν αγάπησε, γιατί και αυτή ποτέ δεν τον αγάπησε.

Ο γιος των Κράμερ

Ο γιος των Κράμερ
Οι απορίες μου εξαντλούνται σε χαζά ερωτήματα, πχ. τι απέγινε το πιτσιρίκι που έπαιζε στο Κράμερ εναντίον Κράμερ, γιατί ήταν όμορφο και με κάνει να αναρωτιέμαι.

Karl Marx (μικρή αναφορά για μια επέτειο)

Karl Marx (μικρή αναφορά για μια επέτειο)
Η διαλεκτική του Χέγκελ, που τόσο τον γοήτευσε στα νεανικά του χρόνια, στάθηκε η αφορμή για την ιστορικά διαρκώς αναθεωρήσιμη φιλοσοφία του, αυτός ο οποίος πρώτος απέρριψε

Το καλύτερο app που βρήκα

Το καλύτερο app που βρήκα
Το καλύτερο μακράν I-phone app, που έχω ανακαλύψει είναι το Urban Dictionary γιατί εκτός από το ότι είναι πολύ αστείο και με μοναδικούς ορισμούς, μαθαίνεις απίστευτη slag

What Art Would You Like To See Before You Die?

What Art Would You Like To See Before You Die?
Μπορεί η τελευταία επιθυμία να είναι και η σημαντικότερη στην ζωή ενός ανθρώπου, αν και προσωπικά πιστεύω ότι η επιθυμία που εκπληρώνεται πριν το τέλος, είναι η λιγότερο ικανή να προσφέρει ευτυχία.

Casablanca...

Casablanca...
Έβαλα ταινία. Καζαμπλάνκα. Μυθική με ατελείωτους σακατεμένους έρωτες. Θα την κοίταζα αλλά χθες, ήταν μια μεγάλη νύχτα που άκουσα πολλά πουλιά. Κάποτε ξύπναγα χαράματα
Από το Blogger.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget