Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

Mια παλιά απάντηση σε φιλική ερώτηση (yes, I do)


Κοίτα τώρα· επειδή με ρωτάς πού με βλέπω στο κάδρο που κι εσύ νομίζεις ότι είσαι, θα σου πω το εξής: δεν είμαι σχεδόν πουθενά αν δεν είσαι μαζί μου ή, για να στο θέσω -τάχα μου- καλύτερα: ντύνομαι τα ρούχα που σ’ εγκατέλειψαν και μετεωρίζομαι στα οδοφράγματα που λήγουν τα βουβά λόγια. Τα λόγια που κάνουν στάχτη το σαράκι που κρυφογελούσε υπόγεια· για εμάς μιλάω, όχι για όλους.Δεν είναι ο δρόμος «ένας», δεν είναι αυτός που μας ενώνει – έτσι λένε όμως. Μα στα στενά, οι φλέβες της πόλης φουσκώνουν την καρδιά μου· και από εκεί, μέσα στη στοά σου, ερωτική αντήχηση, ακούραστα πυροτεχνήματα. Πριν βγω από δω, θα σε φιλήσω, μου επιτρέπεις; να πάρω λίγο αέρα θέλω, θα ξανάρθω.
Είσαι η πόλη μου, δεν είναι έτσι; Τρώω από χέρια που ταξιδέψαν στο θάνατο και δεν έχω ψυχή να τους πω. Ρωτάω σε ξενοδοχεία που ψιθυρίζουν βράδυ-πρωί, αν ήρθες, αν έμεινες και πότε έφυγες. Μη φύγεις μωρό μου, έχουμε να βάλουμε φωτιές ακόμα. Θα βγει κι ο ήλιος σε λίγο, ν’ ανεβούμε στην ταράτσα και να γυρίσουμε τις κεραίες τους προς την ανατολή, να κατέβουμε στο πεζοδρόμιο και εκεί στο πρώτο παγκάκι που θα βρούμε, να πιούμε ένα κρασί.
Στο νότο λένε οι σκηνές κόβονται απότομα γιατί το μεθύσι περνάει. Μα θα πιούμε και πάλι. Κοίτα τώρα·

sto csyllas.wordpress.com
Δες και αυτό...

Βιομηχανικό παιδί...

Βιομηχανικό παιδί...
Νομίζω είμαι βιομηχανικό παιδί εγκλωβισμένο σε κήπους με ξεριζωμένους λωτούς, αγριολεμονιές και τριαντάφυλλα που αρνούνται να μεγαλώσουν. Υπάρχουν τέτοια, τριαντάφυλλα νάνοι.

Nueva Cosmo

Nueva Cosmo
Δεν είχες αλλάξει. Είχες απλά πάει σε άλλο τόπο. Σαν να αγνοούσες γύρω σου το ρουν της πόλης, τη φασαρία, εσύ ο πάντα άνθρωπος της εξοχής, που δεν την άντεχες καν, ούτε για μια ζωή, ούτε για μια στιγμή. Και κάπνιζες

Για τον Φ.Κάφκα (1883-1924)

Για τον Φ.Κάφκα (1883-1924)
Υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην κανονικότητα και το παράλογο του κόσμου, πολύ λεπτή και άκρως επικίνδυνη, να την δεις, να την κατανοήσεις και τελικά να την περάσεις χωρίς να σε καταπιεί στο χάος της.

Μικρή ιστορία Κυριακής

Μικρή ιστορία Κυριακής
Τα πιο ωραία μπαρ του κόσμου, είναι αυτά που δεν πήγα ακόμη. Δεν ξέρω πόση νεότητα πρέπει να ξοδευτεί ακόμη σε ωραίες, ξύλινες, στοργικές μπάρες, με λευκά ποτά και μαύρες μπύρες από την Ιρλανδία,

Βγες μ΄ένα κορίτσι που δεν διαβάζει...

Βγες μ΄ένα κορίτσι που δεν διαβάζει...
Βγες ραντεβού με ένα κορίτσι που δεν διαβάζει. Ανακάλυψε την στη μελαγχολική ζοφερότητα ενός μπαρ του συρμού, ή στο καπνισμένο, ιδρωμένο και αλκοολούχο χώρο ενός club

"Μην προσπαθείς"

"Μην προσπαθείς"
Ο Τσαρλς Μπουκόφσκι, πέθανε στις 9 Μαρτίου του 1994 από Λευχαιμία στην Αμερική, μια χώρα που ποτέ δεν αγάπησε, γιατί και αυτή ποτέ δεν τον αγάπησε.

Ο γιος των Κράμερ

Ο γιος των Κράμερ
Οι απορίες μου εξαντλούνται σε χαζά ερωτήματα, πχ. τι απέγινε το πιτσιρίκι που έπαιζε στο Κράμερ εναντίον Κράμερ, γιατί ήταν όμορφο και με κάνει να αναρωτιέμαι.

Karl Marx (μικρή αναφορά για μια επέτειο)

Karl Marx (μικρή αναφορά για μια επέτειο)
Η διαλεκτική του Χέγκελ, που τόσο τον γοήτευσε στα νεανικά του χρόνια, στάθηκε η αφορμή για την ιστορικά διαρκώς αναθεωρήσιμη φιλοσοφία του, αυτός ο οποίος πρώτος απέρριψε

Το καλύτερο app που βρήκα

Το καλύτερο app που βρήκα
Το καλύτερο μακράν I-phone app, που έχω ανακαλύψει είναι το Urban Dictionary γιατί εκτός από το ότι είναι πολύ αστείο και με μοναδικούς ορισμούς, μαθαίνεις απίστευτη slag

What Art Would You Like To See Before You Die?

What Art Would You Like To See Before You Die?
Μπορεί η τελευταία επιθυμία να είναι και η σημαντικότερη στην ζωή ενός ανθρώπου, αν και προσωπικά πιστεύω ότι η επιθυμία που εκπληρώνεται πριν το τέλος, είναι η λιγότερο ικανή να προσφέρει ευτυχία.

Casablanca...

Casablanca...
Έβαλα ταινία. Καζαμπλάνκα. Μυθική με ατελείωτους σακατεμένους έρωτες. Θα την κοίταζα αλλά χθες, ήταν μια μεγάλη νύχτα που άκουσα πολλά πουλιά. Κάποτε ξύπναγα χαράματα
Από το Blogger.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget