Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2011

Πολύ αργά...

Γράφει ο Τζανέτος Γιαννάτος- Φτάσαμε πλέον στο απροχώρητο. Άνεργοι, αγανακτισμένοι και οργισμένοι Έλληνες πολίτες βγήκαν στην πλατεία Συντάγματος για να εκφράσουν αυτήν την αγανάκτιση. Τι ζητάνε; Να αλλάξει το πολιτικό καθεστώς
και να πάψει το κράτος της πατρωνίας. Να μην εφαρμοστούν τα μέτρα που θέλει να επιβάλλει η Τρόικα. Ένα καλύτερο μέλλον για όλους μας. Κατά πόσο όμως είναι εφικτή αυτή η επιθυμία;
Οι άλλες χώρες και κατ’επέκταση τα μέσα ενημέρωσής τους, μας βλέπουν σαν χαμένη υπόθεση. Οι Αμερικανοί προβλέπουν επιστροφή στην δραχμή, ενώ μεγάλου κύρους οικονομικοί αναλυτές μιλούν για ουσιαστική χρεοκοπία της χώρας που συνεπάγεται με πάγωμα οποιασδήποτε οικονομικής συναλλαγής εντός και εκτός Ελλάδας. Οι μισθοί και οι συντάξεις είναι τεράστιο πρόβλημα για τους πολίτες, όμως για τον αλλοδαπό επενδυτή είναι νούμερα που πρέπει να του αποφέρουν κέρδος και όταν η επένδυσή του δεν αποφέρει κέρδος, την αφήνει. Το αν θα αλλάξει η κυβέρνηση και ανέλθει στην εξουσία νέα, ακόμα και οικουμενική κυβέρνηση με τη συμμετοχή όλων των κομμάτων, δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα.
Η χώρα χρωστάει χρήματα που δεν έχει και ούτε πρόκειται ποτέ να αποκτήσει, καμία κυβέρνηση και κανένα αγανακτισμένο πλήθος δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό. Η αντίδραση είναι σωστή, η αγανάκτιση όλων δικαιολογημένη, δυστυχώς όμως δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα. Η χώρα έχει πάρει τον δρόμο χωρίς επιστροφή και κανένας απο εμάς δεν μπορεί να κάνει κάτι.

Νιώθει κανείς οτι με την αντίδραση και την γενική διαμαρτυρία κάνει το σωστό για την χώρα του και όντος υπο άλλες συνθήκες θα ήταν αξιοθαύμαστο τόσοι πολίτες να είναι ενωμένοι και να παλεύουν για το μέλλον. Κρίμα που η αντίδραση έγινε με πολλά χρόνια καθυστέρηση και ήδη όσα προσπαθούν να σωθούν είναι προ πολλού χαμένα.

1 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΣΥΜΦΩΝΩ

Αλέξανδρος Σούπ

Δες και αυτό...

Βιομηχανικό παιδί...

Βιομηχανικό παιδί...
Νομίζω είμαι βιομηχανικό παιδί εγκλωβισμένο σε κήπους με ξεριζωμένους λωτούς, αγριολεμονιές και τριαντάφυλλα που αρνούνται να μεγαλώσουν. Υπάρχουν τέτοια, τριαντάφυλλα νάνοι.

Nueva Cosmo

Nueva Cosmo
Δεν είχες αλλάξει. Είχες απλά πάει σε άλλο τόπο. Σαν να αγνοούσες γύρω σου το ρουν της πόλης, τη φασαρία, εσύ ο πάντα άνθρωπος της εξοχής, που δεν την άντεχες καν, ούτε για μια ζωή, ούτε για μια στιγμή. Και κάπνιζες

Για τον Φ.Κάφκα (1883-1924)

Για τον Φ.Κάφκα (1883-1924)
Υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην κανονικότητα και το παράλογο του κόσμου, πολύ λεπτή και άκρως επικίνδυνη, να την δεις, να την κατανοήσεις και τελικά να την περάσεις χωρίς να σε καταπιεί στο χάος της.

Μικρή ιστορία Κυριακής

Μικρή ιστορία Κυριακής
Τα πιο ωραία μπαρ του κόσμου, είναι αυτά που δεν πήγα ακόμη. Δεν ξέρω πόση νεότητα πρέπει να ξοδευτεί ακόμη σε ωραίες, ξύλινες, στοργικές μπάρες, με λευκά ποτά και μαύρες μπύρες από την Ιρλανδία,

Βγες μ΄ένα κορίτσι που δεν διαβάζει...

Βγες μ΄ένα κορίτσι που δεν διαβάζει...
Βγες ραντεβού με ένα κορίτσι που δεν διαβάζει. Ανακάλυψε την στη μελαγχολική ζοφερότητα ενός μπαρ του συρμού, ή στο καπνισμένο, ιδρωμένο και αλκοολούχο χώρο ενός club

"Μην προσπαθείς"

"Μην προσπαθείς"
Ο Τσαρλς Μπουκόφσκι, πέθανε στις 9 Μαρτίου του 1994 από Λευχαιμία στην Αμερική, μια χώρα που ποτέ δεν αγάπησε, γιατί και αυτή ποτέ δεν τον αγάπησε.

Ο γιος των Κράμερ

Ο γιος των Κράμερ
Οι απορίες μου εξαντλούνται σε χαζά ερωτήματα, πχ. τι απέγινε το πιτσιρίκι που έπαιζε στο Κράμερ εναντίον Κράμερ, γιατί ήταν όμορφο και με κάνει να αναρωτιέμαι.

Karl Marx (μικρή αναφορά για μια επέτειο)

Karl Marx (μικρή αναφορά για μια επέτειο)
Η διαλεκτική του Χέγκελ, που τόσο τον γοήτευσε στα νεανικά του χρόνια, στάθηκε η αφορμή για την ιστορικά διαρκώς αναθεωρήσιμη φιλοσοφία του, αυτός ο οποίος πρώτος απέρριψε

Το καλύτερο app που βρήκα

Το καλύτερο app που βρήκα
Το καλύτερο μακράν I-phone app, που έχω ανακαλύψει είναι το Urban Dictionary γιατί εκτός από το ότι είναι πολύ αστείο και με μοναδικούς ορισμούς, μαθαίνεις απίστευτη slag

What Art Would You Like To See Before You Die?

What Art Would You Like To See Before You Die?
Μπορεί η τελευταία επιθυμία να είναι και η σημαντικότερη στην ζωή ενός ανθρώπου, αν και προσωπικά πιστεύω ότι η επιθυμία που εκπληρώνεται πριν το τέλος, είναι η λιγότερο ικανή να προσφέρει ευτυχία.

Casablanca...

Casablanca...
Έβαλα ταινία. Καζαμπλάνκα. Μυθική με ατελείωτους σακατεμένους έρωτες. Θα την κοίταζα αλλά χθες, ήταν μια μεγάλη νύχτα που άκουσα πολλά πουλιά. Κάποτε ξύπναγα χαράματα
Από το Blogger.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget