Κυριακή, 26 Ιουνίου 2011

Τρείς άνθρωποι, μια εποχή...(και ένα επίθετο)

Ένα επώνυμο, τρία πρόσωπα. Καμιά φορά η ζωή μας κάνει πλάκα. Τρία εμβληματικά πρόσωπα της εποχής που τελείωσε με ένα επώνυμο σχεδόν σύμβολό της. Ένας άνθρωπος της νύχτας, ένας άνθρωπος της ημέρας, ένας άνθρωπος της τηλεόρασης (νύχτας και μέρας).

Ο Μάκης Ψωμιάδης έμοιαζε αδιάβροχος. Με πλούσιο παλμαρέ καταδικών όπως  πλαστογράφηση δημοσίων εγγράφων, λαθρεμπόριο χρυσού, προστασία νυχτερινών κέντρων, διακίνηση μαύρου χρήματος, εκβίαση, κυκλοφορούσε ελεύθερος, απειλητικός και θρασύς, ανεμίζοντας μπροστά στον πυκνό  καπνό του πούρου του το απαλλακτικό γιατρού λόγω αναπνευστικής ανεπάρκειας. Με βαριές  τελεσίδικες καταδικαστικές αποφάσεις εις βάρος του, γλύτωνε με ένα χαρτί που θα ήταν αρκετό μόνο για να σβήσει απουσία  ένας μαθητής στο σχολείο. Κατέχοντας ταυτοχρόνως θέσεις παντοδύναμου προέδρου ποδοσφαιρικών ΠΑΕ για τις οποίες προαπαιτείτο λευκό ποινικό μητρώο.

Ο Παύλος Ψωμιάδης  ήταν σημαίνον πρόσωπο του νέου χρήματος. Απάτη του λευκού κολλάρου αυτός. Δημιούργημα της εποχής της χρηματιστηριακής φούσκας και των τοξικών επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, αποκόμιζε δυσθεώρητα ποσά εξαπατώντας χιλιάδες ασφαλισμένους. Τη στιγμή που ο ίδιος έπαιρνε, επιφανής, επιβλητικός και αμέριμνος, το απεριτίφ του στην Αθηναϊκή Λέσχη, χιλιάδες συμπολίτες μας έχαναν τις αποταμιεύσεις τους εις πείσμα των εποπτικών αρχών.

Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης  υπήρξε ο κλασικότερος εκπρόσωπος του θορυβώδους τίποτα. Καρικατούρα πολιτικού που ενσάρκωνε όλο το κακό συναπάντημα του λαϊκισμού, του εθνικισμού και του ωφελιμισμού στο έργο που παιζόταν στην κεντρική σκηνή τα προηγούμενα χρόνια. Σε μια διαρκή και πρόθυμη αναμετάδοση από τα περισσότερα κανάλια, εξέχων συνομιλητής των περισσοτέρων τηλεοπτικών δημοσιογράφων.

Οι δύο υπόδικοι, ο ένας εκπεσών. Η νέα εποχή δεν τους παίρνει μαζί της και αυτό είναι παρήγορο. Ακόμα δεν πιστεύω ότι η απαλλαγή μας από αυτούς οφείλεται στους θεσμούς που έχουν αρχίσει να λειτουργούν. Περισσότερο τείνω να πιστέψω ότι μαζί με το σύστημα καταρρέουν και οι μηχανισμοί προστασίας των επίλεκτων μελών του. Αυτό που έλεγε ο Γουόρεν Μπάφετ,  όταν η θάλασσα τραβιέται βλέπεις ποιοί φορούσαν μαγιώ. Ακόμα κι έτσι όμως, είναι μια αρχή.

του Ανδρέα Πετρουλάκη
protagon
Δες και αυτό...

Βιομηχανικό παιδί...

Βιομηχανικό παιδί...
Νομίζω είμαι βιομηχανικό παιδί εγκλωβισμένο σε κήπους με ξεριζωμένους λωτούς, αγριολεμονιές και τριαντάφυλλα που αρνούνται να μεγαλώσουν. Υπάρχουν τέτοια, τριαντάφυλλα νάνοι.

Nueva Cosmo

Nueva Cosmo
Δεν είχες αλλάξει. Είχες απλά πάει σε άλλο τόπο. Σαν να αγνοούσες γύρω σου το ρουν της πόλης, τη φασαρία, εσύ ο πάντα άνθρωπος της εξοχής, που δεν την άντεχες καν, ούτε για μια ζωή, ούτε για μια στιγμή. Και κάπνιζες

Για τον Φ.Κάφκα (1883-1924)

Για τον Φ.Κάφκα (1883-1924)
Υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην κανονικότητα και το παράλογο του κόσμου, πολύ λεπτή και άκρως επικίνδυνη, να την δεις, να την κατανοήσεις και τελικά να την περάσεις χωρίς να σε καταπιεί στο χάος της.

Μικρή ιστορία Κυριακής

Μικρή ιστορία Κυριακής
Τα πιο ωραία μπαρ του κόσμου, είναι αυτά που δεν πήγα ακόμη. Δεν ξέρω πόση νεότητα πρέπει να ξοδευτεί ακόμη σε ωραίες, ξύλινες, στοργικές μπάρες, με λευκά ποτά και μαύρες μπύρες από την Ιρλανδία,

Βγες μ΄ένα κορίτσι που δεν διαβάζει...

Βγες μ΄ένα κορίτσι που δεν διαβάζει...
Βγες ραντεβού με ένα κορίτσι που δεν διαβάζει. Ανακάλυψε την στη μελαγχολική ζοφερότητα ενός μπαρ του συρμού, ή στο καπνισμένο, ιδρωμένο και αλκοολούχο χώρο ενός club

"Μην προσπαθείς"

"Μην προσπαθείς"
Ο Τσαρλς Μπουκόφσκι, πέθανε στις 9 Μαρτίου του 1994 από Λευχαιμία στην Αμερική, μια χώρα που ποτέ δεν αγάπησε, γιατί και αυτή ποτέ δεν τον αγάπησε.

Ο γιος των Κράμερ

Ο γιος των Κράμερ
Οι απορίες μου εξαντλούνται σε χαζά ερωτήματα, πχ. τι απέγινε το πιτσιρίκι που έπαιζε στο Κράμερ εναντίον Κράμερ, γιατί ήταν όμορφο και με κάνει να αναρωτιέμαι.

Karl Marx (μικρή αναφορά για μια επέτειο)

Karl Marx (μικρή αναφορά για μια επέτειο)
Η διαλεκτική του Χέγκελ, που τόσο τον γοήτευσε στα νεανικά του χρόνια, στάθηκε η αφορμή για την ιστορικά διαρκώς αναθεωρήσιμη φιλοσοφία του, αυτός ο οποίος πρώτος απέρριψε

Το καλύτερο app που βρήκα

Το καλύτερο app που βρήκα
Το καλύτερο μακράν I-phone app, που έχω ανακαλύψει είναι το Urban Dictionary γιατί εκτός από το ότι είναι πολύ αστείο και με μοναδικούς ορισμούς, μαθαίνεις απίστευτη slag

What Art Would You Like To See Before You Die?

What Art Would You Like To See Before You Die?
Μπορεί η τελευταία επιθυμία να είναι και η σημαντικότερη στην ζωή ενός ανθρώπου, αν και προσωπικά πιστεύω ότι η επιθυμία που εκπληρώνεται πριν το τέλος, είναι η λιγότερο ικανή να προσφέρει ευτυχία.

Casablanca...

Casablanca...
Έβαλα ταινία. Καζαμπλάνκα. Μυθική με ατελείωτους σακατεμένους έρωτες. Θα την κοίταζα αλλά χθες, ήταν μια μεγάλη νύχτα που άκουσα πολλά πουλιά. Κάποτε ξύπναγα χαράματα
Από το Blogger.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget