Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011

Από τον κύριο Νίκο στον κύριο Θύμιο...

Δεν θα κουραστώ να ρωτάω: θέλουμε στ’ αλήθεια να αλλάξει η Ελλάδα; Θέλουμε να προχωρήσουν οι αποκρατικοποιήσεις, να ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα, να τελειώσει το κράτος των κολλητών, των συνδικαλιστών και των κουμπάρων;
Το θέλουν και τα δυο μεγάλα κόμματα, όπως μας διαβεβαιώνουν οι αρχηγοί τους, ή μήπως προτιμούν να αρχίσουν οι μεταρρυθμίσεις από το σπίτι του…γείτονα;
Αν το θέλουν, πράγματι, μήπως μας πουν τί σκοπεύουν να κάνουν με τον “αγαπητό κύριο Νίκο” και τον “αγαπητό κύριο Θύμιο”;
Καταλαβαίνω ότι ίσως δεν γίνομαι αντιληπτός, οπότε θα μιλήσω πιό ανοιχτά.
Σκηνή πρώτη: πέρυσι τέτοια εποχή ο πανίσχυρος υπουργός Επικρατείας (οιονεί αναπληρωτής πρωθυπουργός) Xάρης Παμπούκης δηλώνει με κατηγορηματικότητα στους δημοσιογράφους ότι δεν περνάνε πια οι συνδικαλιστικές απειλές του τύπου “θα κατεβάσουμε τους διακόπτες της ΔΕΗ αν προχωρήσει η αποκρατικοποίηση της Επιχείρησης”! Ζητάει δε να αποδοθεί σε “ανώτατη κυβερνητική πηγή” η αναφορά του αυτή στον πρόεδρο της ΓΕΝΟΠ Νίκο Φωτόπουλο. Τι έγινε μετά;
Δεν πέρασε μισή ώρα και του ήρθε ο ουρανός σφοντύλι! Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τον αποδοκίμασε δημοσίως και απηύθυνε ύμνους στον “αγαπητό Νίκο” εξ` ονόματος του Γιώργου Παπανδρέου! Η πρωθυπουργική αγκαλιά άνοιξε διάπλατα για τον συνδικαλιστή, που τον είχε στηρίξει στα δύσκολα του 2007, και το χαστούκι προσγειώθηκε βαρύ στο μάγουλο του ασεβούς Παμπούκη!
Σκηνή δεύτερη: πριν από μια εβδομάδα ο Αντώνης Σαμαράς μιλάει στην Πολιτική Επιτροπή της ΝΔ και, προς γενική έκπληξη των στελεχών του, ακούγεται να λέει “έχουμε μαζί μας και τον αγαπητό Θύμιο”.
- “Ποιόν;”, αρχίζουν να ρωτούν ο ένας τον άλλο. Το μυστήριο λύθηκε γρήγορα: αναφερόταν στον παρόντα πρόεδρο των συνδικαλιστών ιδιοκτητών Ταξί Θύμιο Λυμπερόπουλο! Η συνέχεια ήρθε χθες, όταν οι ταξιτζήδες απέκλεισαν το λιμάνι του Πειραιά, οδηγώντας στην απόγνωση 16 χιλιάδες τουρίστες. Ο Αντώνης Σαμαράς τηλεφώνησε στον “αγαπητό Θύμιο” και ο αποκλεισμός έληξε αμέσως!
Είναι θλιβερή η εικόνα, το ξέρω και το ξέρετε. Πού θα πάει, όμως, το πράγμα; Είναι δυνατόν να μην αντιλαμβάνονται οι ηγέτες των δυο μεγάλων κομμάτων ότι το χάιδεμα των αυτιών, ο αφόρητος λαϊκισμός δηλαδή, οδήγησε τη χώρα στο απόλυτο αδιέξοδο;
Είναι δυνατόν να συνεχίζουν στις ίδιες ράγες; Και καλά ο πρωθυπουργός…πείτε ότι ήταν ο τελευταίος των πολιτικών με τη λογική “ό,τι θέλει ο πελάτης”!
Ο Σαμαράς, όμως;
Είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να τα έχει καλά με όλους;
Είναι δυνατόν να πιστεύει ότι θα εμπνεύσει εμπιστοσύνη σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα, όταν πριμοδοτεί όσους θέλουν να διατηρήσουν απαράδεκτα προνόμια;
Ας κάνουν το σταυρό τους όσοι πιστεύουν στον Πανάγαθο! Για μας τους υπόλοιπους δε βλέπω να υπάρχει καμια διέξοδος…

Χρήστος Παναγιωτόπουλος
aixmi
Δες και αυτό...

Βιομηχανικό παιδί...

Βιομηχανικό παιδί...
Νομίζω είμαι βιομηχανικό παιδί εγκλωβισμένο σε κήπους με ξεριζωμένους λωτούς, αγριολεμονιές και τριαντάφυλλα που αρνούνται να μεγαλώσουν. Υπάρχουν τέτοια, τριαντάφυλλα νάνοι.

Nueva Cosmo

Nueva Cosmo
Δεν είχες αλλάξει. Είχες απλά πάει σε άλλο τόπο. Σαν να αγνοούσες γύρω σου το ρουν της πόλης, τη φασαρία, εσύ ο πάντα άνθρωπος της εξοχής, που δεν την άντεχες καν, ούτε για μια ζωή, ούτε για μια στιγμή. Και κάπνιζες

Για τον Φ.Κάφκα (1883-1924)

Για τον Φ.Κάφκα (1883-1924)
Υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην κανονικότητα και το παράλογο του κόσμου, πολύ λεπτή και άκρως επικίνδυνη, να την δεις, να την κατανοήσεις και τελικά να την περάσεις χωρίς να σε καταπιεί στο χάος της.

Μικρή ιστορία Κυριακής

Μικρή ιστορία Κυριακής
Τα πιο ωραία μπαρ του κόσμου, είναι αυτά που δεν πήγα ακόμη. Δεν ξέρω πόση νεότητα πρέπει να ξοδευτεί ακόμη σε ωραίες, ξύλινες, στοργικές μπάρες, με λευκά ποτά και μαύρες μπύρες από την Ιρλανδία,

Βγες μ΄ένα κορίτσι που δεν διαβάζει...

Βγες μ΄ένα κορίτσι που δεν διαβάζει...
Βγες ραντεβού με ένα κορίτσι που δεν διαβάζει. Ανακάλυψε την στη μελαγχολική ζοφερότητα ενός μπαρ του συρμού, ή στο καπνισμένο, ιδρωμένο και αλκοολούχο χώρο ενός club

"Μην προσπαθείς"

"Μην προσπαθείς"
Ο Τσαρλς Μπουκόφσκι, πέθανε στις 9 Μαρτίου του 1994 από Λευχαιμία στην Αμερική, μια χώρα που ποτέ δεν αγάπησε, γιατί και αυτή ποτέ δεν τον αγάπησε.

Ο γιος των Κράμερ

Ο γιος των Κράμερ
Οι απορίες μου εξαντλούνται σε χαζά ερωτήματα, πχ. τι απέγινε το πιτσιρίκι που έπαιζε στο Κράμερ εναντίον Κράμερ, γιατί ήταν όμορφο και με κάνει να αναρωτιέμαι.

Karl Marx (μικρή αναφορά για μια επέτειο)

Karl Marx (μικρή αναφορά για μια επέτειο)
Η διαλεκτική του Χέγκελ, που τόσο τον γοήτευσε στα νεανικά του χρόνια, στάθηκε η αφορμή για την ιστορικά διαρκώς αναθεωρήσιμη φιλοσοφία του, αυτός ο οποίος πρώτος απέρριψε

Το καλύτερο app που βρήκα

Το καλύτερο app που βρήκα
Το καλύτερο μακράν I-phone app, που έχω ανακαλύψει είναι το Urban Dictionary γιατί εκτός από το ότι είναι πολύ αστείο και με μοναδικούς ορισμούς, μαθαίνεις απίστευτη slag

What Art Would You Like To See Before You Die?

What Art Would You Like To See Before You Die?
Μπορεί η τελευταία επιθυμία να είναι και η σημαντικότερη στην ζωή ενός ανθρώπου, αν και προσωπικά πιστεύω ότι η επιθυμία που εκπληρώνεται πριν το τέλος, είναι η λιγότερο ικανή να προσφέρει ευτυχία.

Casablanca...

Casablanca...
Έβαλα ταινία. Καζαμπλάνκα. Μυθική με ατελείωτους σακατεμένους έρωτες. Θα την κοίταζα αλλά χθες, ήταν μια μεγάλη νύχτα που άκουσα πολλά πουλιά. Κάποτε ξύπναγα χαράματα
Από το Blogger.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget