Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

My way...


Κοιμάμαι τόσο ήρεμα, τόσο βαθιά και τόσο καλά που τα όνειρά μου τώρα, είναι εικόνες από ένα μέλλον που παίζουν οι ήρωες του Τιμ Μπάρτον  μαζί με τον Κέρουακ και τον Αρθούρο Ρεμπώ, μετά τσακώνονται γλυκά για το στοίχημα που βάλανε και καταλήγουν σε μία παραλία να πίνουν κοκτέιλ και να βουτάνε στα νερά αγαπημένοι.
Η μεγάλη μου αγάπη για αυτή την γαλήνη θέλω να νικήσει τους άλλους ήρωες που σκοτώνονταν για την το ποιος θα πει την πιο πικρή λέξη και να την καταπιώ, ποιος θα πονέσει πιο πολύ τον άλλον και ποιος θα σκοτώσει πρώτος ανύπαρκτους εχθρούς που πετάγονταν από τους θάμνους στο μαύρο δάσος ενός παραμυθιού που όπως στον Άρχοντα μιλούσαν τα δέντρα, αλλά, πρέπει να τον διαβάσεις τον Τόλκιν γιατί στο έργο δεν μπορείς να καταλάβεις εκείνο τον τρόμο σε αυτό το δάσος που ήτανε πολύ σκοτάδι και μόνο σκοτάδι, ενώ στην ταινία ήταν τόσο αλλιώς. Δεν πιστεύω στην Ανάσταση, ούτε στο άγιο κάτι που πιστεύουν οι άνθρωποι,όμως νομίζω θέλω να είμαι πιο συγκαταβατική στην πίστη γιατί όταν είσαι ήρεμος είσαι και πιο πιστός με την έννοια ότι σιγουρεύεσαι για κάτι, σιγουρεύεσαι για μια δύναμη που έχει να κάνει με σένα και την αγωνία σου. Δεν θέλω να έχω αγωνία. Θέλω να τακτοποιήσω τα παραμύθια μου στο συρτάρι μου, αν χρειαστεί κιόλας να τα αφήσω να ξεκουραστούν, δεν ξέρω πώς θα το κάνω αυτό, αλλά το θέλω. Έζησα πολύ καιρό με όλους αυτούς τους τύπους, μίλησα πολύ αυτή τη γλώσσα, τώρα θέλω απλά να βγω έξω, να περπατήσω σαν κανονικός άνθρωπος δίπλα σε κανονικούς ανθρώπους και να μην τους χρειάζομαι. Απλά να τους αγαπάω.

Δες και αυτό...

Βιομηχανικό παιδί...

Βιομηχανικό παιδί...
Νομίζω είμαι βιομηχανικό παιδί εγκλωβισμένο σε κήπους με ξεριζωμένους λωτούς, αγριολεμονιές και τριαντάφυλλα που αρνούνται να μεγαλώσουν. Υπάρχουν τέτοια, τριαντάφυλλα νάνοι.

Nueva Cosmo

Nueva Cosmo
Δεν είχες αλλάξει. Είχες απλά πάει σε άλλο τόπο. Σαν να αγνοούσες γύρω σου το ρουν της πόλης, τη φασαρία, εσύ ο πάντα άνθρωπος της εξοχής, που δεν την άντεχες καν, ούτε για μια ζωή, ούτε για μια στιγμή. Και κάπνιζες

Για τον Φ.Κάφκα (1883-1924)

Για τον Φ.Κάφκα (1883-1924)
Υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην κανονικότητα και το παράλογο του κόσμου, πολύ λεπτή και άκρως επικίνδυνη, να την δεις, να την κατανοήσεις και τελικά να την περάσεις χωρίς να σε καταπιεί στο χάος της.

Μικρή ιστορία Κυριακής

Μικρή ιστορία Κυριακής
Τα πιο ωραία μπαρ του κόσμου, είναι αυτά που δεν πήγα ακόμη. Δεν ξέρω πόση νεότητα πρέπει να ξοδευτεί ακόμη σε ωραίες, ξύλινες, στοργικές μπάρες, με λευκά ποτά και μαύρες μπύρες από την Ιρλανδία,

Βγες μ΄ένα κορίτσι που δεν διαβάζει...

Βγες μ΄ένα κορίτσι που δεν διαβάζει...
Βγες ραντεβού με ένα κορίτσι που δεν διαβάζει. Ανακάλυψε την στη μελαγχολική ζοφερότητα ενός μπαρ του συρμού, ή στο καπνισμένο, ιδρωμένο και αλκοολούχο χώρο ενός club

"Μην προσπαθείς"

"Μην προσπαθείς"
Ο Τσαρλς Μπουκόφσκι, πέθανε στις 9 Μαρτίου του 1994 από Λευχαιμία στην Αμερική, μια χώρα που ποτέ δεν αγάπησε, γιατί και αυτή ποτέ δεν τον αγάπησε.

Ο γιος των Κράμερ

Ο γιος των Κράμερ
Οι απορίες μου εξαντλούνται σε χαζά ερωτήματα, πχ. τι απέγινε το πιτσιρίκι που έπαιζε στο Κράμερ εναντίον Κράμερ, γιατί ήταν όμορφο και με κάνει να αναρωτιέμαι.

Karl Marx (μικρή αναφορά για μια επέτειο)

Karl Marx (μικρή αναφορά για μια επέτειο)
Η διαλεκτική του Χέγκελ, που τόσο τον γοήτευσε στα νεανικά του χρόνια, στάθηκε η αφορμή για την ιστορικά διαρκώς αναθεωρήσιμη φιλοσοφία του, αυτός ο οποίος πρώτος απέρριψε

Το καλύτερο app που βρήκα

Το καλύτερο app που βρήκα
Το καλύτερο μακράν I-phone app, που έχω ανακαλύψει είναι το Urban Dictionary γιατί εκτός από το ότι είναι πολύ αστείο και με μοναδικούς ορισμούς, μαθαίνεις απίστευτη slag

What Art Would You Like To See Before You Die?

What Art Would You Like To See Before You Die?
Μπορεί η τελευταία επιθυμία να είναι και η σημαντικότερη στην ζωή ενός ανθρώπου, αν και προσωπικά πιστεύω ότι η επιθυμία που εκπληρώνεται πριν το τέλος, είναι η λιγότερο ικανή να προσφέρει ευτυχία.

Casablanca...

Casablanca...
Έβαλα ταινία. Καζαμπλάνκα. Μυθική με ατελείωτους σακατεμένους έρωτες. Θα την κοίταζα αλλά χθες, ήταν μια μεγάλη νύχτα που άκουσα πολλά πουλιά. Κάποτε ξύπναγα χαράματα
Από το Blogger.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget