Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011

Το δέντρο της ζωής...(Χρυσός Φοίνικας στις Κάννες)

Με τον Χρυσό Φοίνικα του 64ου Φεστιβάλ των Καννών τιμήθηκε η ταινία Δέντρο της Ζωής με την υπογραφή του Αμερικανού σκηνοθέτη Τέρενς Μάλικ, ένα φιλοσοφικό λυρικό ποίημα πάνω στην ανθρώπινη ύπαρξη που μας γυρνά στην Αμερική της δεκαετίας του 1950. Αμερική, Βέλγιο και Τουρκία μοιράστηκαν τα μεγάλα βραβεία του Φεστιβάλ, ενώ ο «εξόριστος» Λαρς Φον Τρίερ έδωσε κατά κάποιο τρόπο το... παρών μέσω της βράβευσης της Κίρστεν Ντανστ για το ρόλο της στο φιλμ «Melancholia».

Τον Χρυσό Φοίνικα παρέλαβαν στην τελετή βράβευσης δύο εκ των παραγωγών του Δέντρου της Ζωής, καθώς ο 67χρονος Τέρενς Μάλικ απέφυγε όλες τις δημόσιες εκδηλώσεις του λαμπερού Κινηματογραφικού Φεστιβάλ.«Είναι δύσκολο να παίρνεις τη θέση ενός γίγαντα» δήλωσε ο παραγωγός Μπιλ Πόλαντ όταν ανέβηκε για να παραλάβει το βραβείο, εξηγώντας ότι ο Μάλικ «είναι γνωστό πως είναι συνεσταλμένος και διακριτικός».

Το βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας απέσπασε η 29χρονη Αμερικανίδα ηθοποιός Κίρστεν Ντανστ για τη συμμετοχή της στο φιλμ Melancholia που παρέμεινε εντός διαγωνιστικού τμήματος, παρόλο που ο δημιουργός του, ο Δανός σκηνοθέτης Λαρς Φον Τρίερ, «εξορίστηκε» από το Φεστιβάλ έπειτα από φιλοναζιστικά σχόλια.

Ο Λαρς Φον Τρίερ κηρύχθηκε persona non grata στο Φεστιβάλ μετά τις δηλώσεις του για τον Χίτλερ και του απαγορεύτηκε να πλησιάσει σε απόσταση 100 μέτρων από το χώρο, όπου έπεσε το βράδυ της Κυριακής η αυλαία του Κινηματογραφικού Φεστιβάλ.

Η ταινία Κάποτε στην Ανατολία του Τούρκου σκηνοθέτη Νουρί Μπίλγκε Τζεϊλάν και Το παιδί με το ποδήλατο των Γάλλων αδελφών Νταρντέν κέρδισαν από κοινού το Μεγάλο Βραβείο του Κινηματογραφικού Φεστιβάλ των Καννών.

Ο Γάλλος ηθοποιός Ζαν Ντιζαρντέν τιμήθηκε για τη συμμετοχή του στην ασπρόμαυρη και βουβή ταινία The artist του Μισέλ Χαζανιβίσιους. Το Βραβείο της Επιτροπής απονεμήθηκε στην Γαλλίδα σκηνοθέτη Μαϊουέν για την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία της Polisse, στην οποία πραγματεύεται τη βία κατά των παιδιών.

Το βραβείο Σκηνοθεσίας έλαβε ο Δανός Νίκολας Βίντινγκ Ρεφν για την ταινία Drive, το βραβείο Σεναρίου ο Ισραηλινός Τζόζεφ Σένταρ για την ταινία Footnote, τη Χρυσή Κάμερα ο Αργεντίνος Πάμπλο Τζιορτζέλι για την ταινία Las acacias, ενώ το βραβείο ταινίας μικρού μήκους απονεμήθηκε στην ταινία Cross Country της Ουκρανής Μαρίνα Βρόντα.

Βραβεία της Διεθνούς Ενωσης Κριτικών (FIPRESCI)

-Διαγωνιστικό τμήμα: Χάβρη του Άκι Καουρισμάκι

- «Ένα κάποιο βλέμμα»: Ο υπουργός του Πιέρ Σέλερ

- «Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών» /«Εβδομάδα της Κριτικής»: TakeShelter του Τζεφ Νίκολς

Οικουμενικά Βραβεία:

- Καλύτερης ταινίας: This Must Be the Place του Πάολο Σορεντίνο

- Ειδικές μνείες: Χάβρη του Άκι Καουρισμάκι και Και τώρα πού πάμε; της Ναντίν Λαμπάκι
Δες και αυτό...

Βιομηχανικό παιδί...

Βιομηχανικό παιδί...
Νομίζω είμαι βιομηχανικό παιδί εγκλωβισμένο σε κήπους με ξεριζωμένους λωτούς, αγριολεμονιές και τριαντάφυλλα που αρνούνται να μεγαλώσουν. Υπάρχουν τέτοια, τριαντάφυλλα νάνοι.

Nueva Cosmo

Nueva Cosmo
Δεν είχες αλλάξει. Είχες απλά πάει σε άλλο τόπο. Σαν να αγνοούσες γύρω σου το ρουν της πόλης, τη φασαρία, εσύ ο πάντα άνθρωπος της εξοχής, που δεν την άντεχες καν, ούτε για μια ζωή, ούτε για μια στιγμή. Και κάπνιζες

Για τον Φ.Κάφκα (1883-1924)

Για τον Φ.Κάφκα (1883-1924)
Υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην κανονικότητα και το παράλογο του κόσμου, πολύ λεπτή και άκρως επικίνδυνη, να την δεις, να την κατανοήσεις και τελικά να την περάσεις χωρίς να σε καταπιεί στο χάος της.

Μικρή ιστορία Κυριακής

Μικρή ιστορία Κυριακής
Τα πιο ωραία μπαρ του κόσμου, είναι αυτά που δεν πήγα ακόμη. Δεν ξέρω πόση νεότητα πρέπει να ξοδευτεί ακόμη σε ωραίες, ξύλινες, στοργικές μπάρες, με λευκά ποτά και μαύρες μπύρες από την Ιρλανδία,

Βγες μ΄ένα κορίτσι που δεν διαβάζει...

Βγες μ΄ένα κορίτσι που δεν διαβάζει...
Βγες ραντεβού με ένα κορίτσι που δεν διαβάζει. Ανακάλυψε την στη μελαγχολική ζοφερότητα ενός μπαρ του συρμού, ή στο καπνισμένο, ιδρωμένο και αλκοολούχο χώρο ενός club

"Μην προσπαθείς"

"Μην προσπαθείς"
Ο Τσαρλς Μπουκόφσκι, πέθανε στις 9 Μαρτίου του 1994 από Λευχαιμία στην Αμερική, μια χώρα που ποτέ δεν αγάπησε, γιατί και αυτή ποτέ δεν τον αγάπησε.

Ο γιος των Κράμερ

Ο γιος των Κράμερ
Οι απορίες μου εξαντλούνται σε χαζά ερωτήματα, πχ. τι απέγινε το πιτσιρίκι που έπαιζε στο Κράμερ εναντίον Κράμερ, γιατί ήταν όμορφο και με κάνει να αναρωτιέμαι.

Karl Marx (μικρή αναφορά για μια επέτειο)

Karl Marx (μικρή αναφορά για μια επέτειο)
Η διαλεκτική του Χέγκελ, που τόσο τον γοήτευσε στα νεανικά του χρόνια, στάθηκε η αφορμή για την ιστορικά διαρκώς αναθεωρήσιμη φιλοσοφία του, αυτός ο οποίος πρώτος απέρριψε

Το καλύτερο app που βρήκα

Το καλύτερο app που βρήκα
Το καλύτερο μακράν I-phone app, που έχω ανακαλύψει είναι το Urban Dictionary γιατί εκτός από το ότι είναι πολύ αστείο και με μοναδικούς ορισμούς, μαθαίνεις απίστευτη slag

What Art Would You Like To See Before You Die?

What Art Would You Like To See Before You Die?
Μπορεί η τελευταία επιθυμία να είναι και η σημαντικότερη στην ζωή ενός ανθρώπου, αν και προσωπικά πιστεύω ότι η επιθυμία που εκπληρώνεται πριν το τέλος, είναι η λιγότερο ικανή να προσφέρει ευτυχία.

Casablanca...

Casablanca...
Έβαλα ταινία. Καζαμπλάνκα. Μυθική με ατελείωτους σακατεμένους έρωτες. Θα την κοίταζα αλλά χθες, ήταν μια μεγάλη νύχτα που άκουσα πολλά πουλιά. Κάποτε ξύπναγα χαράματα
Από το Blogger.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget