Τετάρτη, 25 Μαΐου 2011

Επιχειρήσεις δημοσίου, τέλος...

Γράφει ο Τζανέτος Γιαννάτος-Για να αποκτήσει η χώρα ότι δεν έχει, πρέπει να κάνει ότι δεν έκανε. Μόνο με την πίεση της Τρόικα θα πραγματοποιηθούν, τελικά, όσα έπρεπε να είχαν γίνει χρόνια πρίν, προκειμένου να είναι ανταγωνιστική η χώρα στις διεθνείς αγορές. Το ζήτημα, όμως, είναι αν θα μπορέσουμε να σώσουμε τις ζημιογόνες για χρόνια επιχειρήσεις του δημοσίου, όπως η ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, ΤΤ κ.α.
Μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα και με περιορισμένο χρονικό πλαίσιο όλα θα γίνουν γρήγορα, άτσαλα και απρογραμμάτιστα. Θα μπορούσαν οι κυβερνήσεις απο καιρό να ιδιωτικοποιήσουν τις επιχειρήσεις του δημοσίου και να γίνει η μετάβαση ομαλά και χωρίς ζημία για τους εργαζόμενους και το ταμείο του δημοσίου. Τώρα θα ιδιωτικοποιηθούν υπο την απειλή της μη λήψης της δόσης του δανείου και έτσι θα γίνει σε εξευτελιστική τιμή και με απολύσεις. Ήδη η μετοχή του ΟΤΕ βρίσκεται σε πολύ χαμηλότερη τιμή απ’ότι ήταν πριν λίγο καιρό. Όμως γιατί να φτάσουμε εδώ; Μα γιατί οι επιχειρήσεις αυτές ήταν προπύργειο των πατρωνιών που γινόντουσαν μεταξύ των κομμάτων και των ψευτοσυνδικαλιστών. Κάποιος συνδικαλιστής της ΔΕΗ αναρωτήθηκε σε κάποιο κανάλι αν θα ζητήσει και πισινό η Τρόικα. Δίνανε τόσα χρόνια πισινό στους βουλευτές, τώρα τους πείραξε;
Δυστυχώς, πρέπει ο κόμπος να φτάσει στο χτένι για να γίνει η χώρα βιόσιμη και πάντα υποθέτοντας οτι θα καταφέρει να επιζήσει. Πόσο πίσω είμαστε σαν χώρα και πόσο λάθος σκεφτόμαστε και λειτουργούμε;! Μας αξίζουν όσα παθαίνουμε, κρίμα όμως για τους πολλούς που θα πληρώσουν για ακόμη μια φορά τα λάθη των λίγων.   
Δες και αυτό...

Βιομηχανικό παιδί...

Βιομηχανικό παιδί...
Νομίζω είμαι βιομηχανικό παιδί εγκλωβισμένο σε κήπους με ξεριζωμένους λωτούς, αγριολεμονιές και τριαντάφυλλα που αρνούνται να μεγαλώσουν. Υπάρχουν τέτοια, τριαντάφυλλα νάνοι.

Nueva Cosmo

Nueva Cosmo
Δεν είχες αλλάξει. Είχες απλά πάει σε άλλο τόπο. Σαν να αγνοούσες γύρω σου το ρουν της πόλης, τη φασαρία, εσύ ο πάντα άνθρωπος της εξοχής, που δεν την άντεχες καν, ούτε για μια ζωή, ούτε για μια στιγμή. Και κάπνιζες

Για τον Φ.Κάφκα (1883-1924)

Για τον Φ.Κάφκα (1883-1924)
Υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην κανονικότητα και το παράλογο του κόσμου, πολύ λεπτή και άκρως επικίνδυνη, να την δεις, να την κατανοήσεις και τελικά να την περάσεις χωρίς να σε καταπιεί στο χάος της.

Μικρή ιστορία Κυριακής

Μικρή ιστορία Κυριακής
Τα πιο ωραία μπαρ του κόσμου, είναι αυτά που δεν πήγα ακόμη. Δεν ξέρω πόση νεότητα πρέπει να ξοδευτεί ακόμη σε ωραίες, ξύλινες, στοργικές μπάρες, με λευκά ποτά και μαύρες μπύρες από την Ιρλανδία,

Βγες μ΄ένα κορίτσι που δεν διαβάζει...

Βγες μ΄ένα κορίτσι που δεν διαβάζει...
Βγες ραντεβού με ένα κορίτσι που δεν διαβάζει. Ανακάλυψε την στη μελαγχολική ζοφερότητα ενός μπαρ του συρμού, ή στο καπνισμένο, ιδρωμένο και αλκοολούχο χώρο ενός club

"Μην προσπαθείς"

"Μην προσπαθείς"
Ο Τσαρλς Μπουκόφσκι, πέθανε στις 9 Μαρτίου του 1994 από Λευχαιμία στην Αμερική, μια χώρα που ποτέ δεν αγάπησε, γιατί και αυτή ποτέ δεν τον αγάπησε.

Ο γιος των Κράμερ

Ο γιος των Κράμερ
Οι απορίες μου εξαντλούνται σε χαζά ερωτήματα, πχ. τι απέγινε το πιτσιρίκι που έπαιζε στο Κράμερ εναντίον Κράμερ, γιατί ήταν όμορφο και με κάνει να αναρωτιέμαι.

Karl Marx (μικρή αναφορά για μια επέτειο)

Karl Marx (μικρή αναφορά για μια επέτειο)
Η διαλεκτική του Χέγκελ, που τόσο τον γοήτευσε στα νεανικά του χρόνια, στάθηκε η αφορμή για την ιστορικά διαρκώς αναθεωρήσιμη φιλοσοφία του, αυτός ο οποίος πρώτος απέρριψε

Το καλύτερο app που βρήκα

Το καλύτερο app που βρήκα
Το καλύτερο μακράν I-phone app, που έχω ανακαλύψει είναι το Urban Dictionary γιατί εκτός από το ότι είναι πολύ αστείο και με μοναδικούς ορισμούς, μαθαίνεις απίστευτη slag

What Art Would You Like To See Before You Die?

What Art Would You Like To See Before You Die?
Μπορεί η τελευταία επιθυμία να είναι και η σημαντικότερη στην ζωή ενός ανθρώπου, αν και προσωπικά πιστεύω ότι η επιθυμία που εκπληρώνεται πριν το τέλος, είναι η λιγότερο ικανή να προσφέρει ευτυχία.

Casablanca...

Casablanca...
Έβαλα ταινία. Καζαμπλάνκα. Μυθική με ατελείωτους σακατεμένους έρωτες. Θα την κοίταζα αλλά χθες, ήταν μια μεγάλη νύχτα που άκουσα πολλά πουλιά. Κάποτε ξύπναγα χαράματα
Από το Blogger.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget